XIV. SYMMACHVS FLAVIANO FRATRI

[1] Aurelianum filium meum, qui nunc cohortes urbanas gubernat, in amicitiam te iubente suscepi. Vnde factum est, ut ei commendationem quam prius de te meruit non negarem. Neque enim tibi uidetur oneri fore, quod ipse fecisti. Petitio autem pudentissimi iuuenis de infortunio soceri sui nata est, cuius iste non factum tuetur, sed lapsum desiderat subleuari. Facito quod soles rogantis intuitu, et si quid negotio iustitiae deest, remitte pietati. Vale.